SZUKAJ:
szukaj

Znane postacie pochodzące z Chłopic lub z nimi związane
  • Mikołaj Korniaktos (Korniakt)- kupiec grecki, pochodzący z Cypru, protoplasta polskiej gałęzi znanego rodu Korniaktów. Legenda łączy jego osobę z wizerunkiem Matki Boskiej przedstawionej na obrazie. Prawdopodobnie został pochowany w pobliżu kościoła lub pod kościołem.
  • Marcin Romowski (ok. 1575-1640)- pustelnik, były żołnierz, mieszkający przez lata opodal kaplicy. Według legendy zmobilizował w 1624 r. zgromadzonych w Chłopicach spanikowanych uciekinierów do podjęcia walki z Tatarami, która odbyła się w okolicach obecnego kościoła. Skończyła się ona zwycięstwem chłopów, którzy przepędzili Tatarów i uratowali swoich bliskich oraz dobytek. Prawdopodobnie został pochowany na cmentarzu znajdującym się w pobliżu istniejącej kaplicy ufundowanej przez Marcina Korniakta.
  •  Ks. Andrzej Klemens Sołtysik- Proboszcz parafii w Chłopicach w latach 1841-1863.  Był znanym działaczem na polu szerzenia oświaty wśród mieszkańców okolicznych wsi. Założył szkółkę parafialną dla mieszkańców Chłopic, Jankowic i Morawska w budynku wybudowanym w pobliżu kościoła. Działała ona ponad 50 lat, później została zastąpiona przez samodzielne szkoły w Chłopicach, Jankowicach i Morawsku. Dziś na tym miejscu znajduje się parking. Prawdopodobnie pochodził ze znanej rodziny Sołtysików zajmującej się szerzeniem oświaty wśród mieszkańców wsi. Małżeństwo nauczycielskie Sołtysików - prawdopodobnie rodzice proboszcza - jest pochowane na cmentarzu chłopickim, grób ich z unikalną tablicą pamiątkową zachował się do dziś na cmentarzu w Chłopicach.
  • Hrabia Władysław Koziebrodzki (1807 -1883)- poseł na sejm galicyjski, członek austriackiej Rady Stanu i pisarz. Jest autorem kilku książek przechowywanych w Bibliotece Jagiellońskiej. Pochowany razem z żoną w pobliżu kaplicy w Chłopicach.
  •  Ks. Wojciech Michna (1816 -1893)-Proboszcz parafii w latach 1875-1893. Był znanym w Galicji działacz społeczny i patriotyczny, prześladowany i więziony za działalność przez władze austriackie, z tego też powodu kilkanaście razy przenoszony przez władze kościelne w Przemyślu z parafii do parafii. Położył bardzo duże zasługi na polu szerzenia oświaty na wsi i organizacji ruchu ludowego i spółdzielczego w Galicji. Był bardzo przez parafian szanowany, zgromadził dookoła siebie grono działaczy, organizował zebrania i wiece, pamięć o nim i jego społecznej działalności wśród mieszkańców parafii przetrwała ponad 100 lat. Współpracownik i przyjaciel ks. Stojałowskiego. Był współwłaścicielem i redaktorem pism „Chata” i „Nowin”, autorem licznych artykułów. Spisał legendy chłopickie i wydał je drukiem w 1880 w. – spisując je prawdopodobnie oparł się na jeszcze starszym opracowaniu z połowy XIX w. wydanym w jednej z lwowskich drukarń).  Oprócz tego był autorem licznych książek poświęconych problemom historycznym ziemi przemyskiej. Przez cały czas ówczesne władze kościelne nie otaczały go opieką i nie udzielały mu pomocy - ich niełaska dosięgła go nawet po śmierci, która nastąpiła w 1893 r. Przez tydzień nie mógł być pochowany po katolicku, gdyż wydano księżom zakaz uczestniczenia w pogrzebie. Dopiero po tygodniu został pochowany w nie oznakowanym grobie (metalową trumnę ufundował ks. Stojałowski), w którym prze-leżał ponad 100 lat - w 2000 r. trumna została przeniesiona do kwatery księży proboszczów na cmentarzu chłopickim.
  • Ks. prałat Tomasz Włazowski (1858-1938)- pochodził z Chłopic z rodziny Wlazłów (w trakcie bycia kapłanem zmienił nazwisko z Wlazło na Włazowski). Jego starszy o kilkanaście lat brat Michał Wlazło był wieloletnim wójtem Chłopic. Pod wpływem osobowości i działalności społecznej ks. Wojciecha Michny postanowił zostać księdzem. Ukończył seminarium w Przemyślu ok. r. 1982. Wieloletni proboszcz parafii w Domaradzu i parafii św. Wawrzyńca w Radymnie (lata 1921-38). W latach 1923-38 był honorowym Prezesem Ochotniczej Straży Pożarnej w Radymnie. Zmarł w 1938 r. w Radymnie. Został pochowany na miejscowym cmentarzu parafialnym w Radymnie położonym w środku miasta.
  •  Karol Wlazło (1896-1954)- urodzony w Chłopicach, syn wieloletniego wójta Chłopic Michała Wlazło, bratanek ks. prałata Tomasza Włazowskiego. Przez większość życia zamieszkały w Pawłosiowie. Znany w województwie lwowskim działacz ludowy. Był wielokrotnie więziony przez władze austriackie, II Rzeczypospolitej i PRL (łącznie w więzieniach politycznych spędził 12 lat). Wieczny bojownik o sprawiedliwość społeczną i wieczny uciekinier. Uczestnik procesów politycznych działaczy ludowych mających miejsce w okresie międzywojennym (np. w roku 1937). Wieloletni współorganizator i członek stronnictw ludowych w II Rzeczypospolitej i PRL (PSL). Współorganizator strajków chłopskich w II połowie lat trzydziestych XX w. (zwłaszcza w 1937 r. strajku w Muninie). Uczestnik podziemia ludowego w czasie II wojny Światowej (współorganizator miejscowych oddziałów BCh). Przy końcu życia kandydat na posła Sejmu, zmarł wcześniej przed objęciem tej funkcji. Działalność społeczną i polityczną przepłacił wielką tragedią osobistą - w czasie II wojny światowej w ciągu 2 dni na tyfus zmarli żona i 2 dzieci. Zyskał wielki szacunek u ówczesnych mieszkańców okolicznych wsi, ale nie u władz.

Nowe zasady dotyczące cookies W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies.
[zamknij]